اژدری، علی؛ نایب زاده، شهناز؛ و حیرانی، فروغ. (1394)، بررسی تاثیر مسئولیت اجتماعی بر ارزش ویژهی برند بیمارستان (مطالعه موردی: بیمارستان شهید صدوقی یزد)، فصلنامه ی مدیریت سلامت، شماره ی 18، صص ۳۱ تا ۴۶.
سنایی نوش آبادی، حسن. (1397). شناسایی و رتبهبندی عوامل موثّر بر بهرهوری سبز با استفاده از روش کیفی (مورد مطالعه: شرکتیهای شهرک صنعتی سلیمان صباحی آران و بیدگل). پایاننامهی کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نراق.
فلاح، صابر؛ رضوی، سید حمیدرضا؛ ایمانی، عبدالمجید؛ و امامقلی زاده، سعید. (1394). شناسایی و رتبهبندی مؤلفه های استراتژی بهرهوری سبز با رویکرد FAHP سازمان مترو تهران. پژوهش های مدیریت عمومی,8(28)،167-191.
قربان پور، احمد. (1398). طراحی مدل دو سطحی اقدامات مدیریت زنجیرهی تأمین سبز و تحلیل فازی اهمیّت- عملکرد آنها جهت ارتقای بهره وری سبز (مطالعه ی موردی: صنایع پتروشیمی استان بوشهر). نشریهی مدیریت به رهوری، 1(48)،77-104.
گرمسیری صدیقه، وکیلی فردحمیدرضا؛ و طالب نیا، قدرتالله. (1396). بررسی اثرکیفیت گزارشگری مسئولیت اجتماعی شرکتها، ویژگیهای حاکمیت شرکتی، عملکردمالی، برشهرت اجتماعی شرکتهای پذیرفته شده دربورس اوراق بهادارتهران. فصلنامه ی علمی پژوهشی حسابداری مدیریت. سال دهم. شماره سی وپنجم. صص 13 تا 11.
لقایی، دکتر حسنعلی؛ تیت کانلو؛ و محمدزاده. حمیده (1378). مقدمه ای بر مفهوم توسعه شهری پایدار و نقش برنامه ریزی شهری. هنرهای زیبا 6(0).
متقی، افشین؛ قربانی سپهر، آرش؛ و سلطان محمدی، زهرا. (1398). واکاوی نقش دولتهای محلی در توسعهی پایدار شهری (نمونه موردی: شهرهای ایران). فصلنامهی علمی وپژوهشی نگرش های نو در جغرافیای انسانی، 11(4), 349-325.
مرادی مسیحی و اراز (1384)، برنامهریزی استراتژیک و کاربرد آن در شهر سازی ایران (نمونهی موردی کلانشهر تهران)، تهران، انتشارات پردازش و برنامه ریزی شهری.
مجیبى، تورج؛ و نبوى، فرشته. (1393)، رابطه بین سرمایهی اجتماعى و مسئولیت اجتماعى (مطالعه ی موردى دانشگاهآزاد اسلامى واحد فیروزکوه)، فصلنامه مدیریت (پژوهشگر)، 11(36)، صص 31-39.
نوریان، شیما. (1397). بررسی عوامل مؤثر بر رشد بهرهوری سبز در اقتصاد ایران، پایان نامه کارشناسیارشد، دانشگاه علامه طباطبائی، دانشکدهی اقتصاد.
ابراهیمی، سالاری؛ نفیسه صالح نیا؛ و صالح نیا، نیره (۱۳۹3)، مسئولیتهای اجتماعی انسان مسلمان و توسعهی پایدار شهری. اوّلین کنفرانس بین المللی حماسه سیاسی (بارویکردی برتحولات خاورمیانه) وحماسه اقتصادی (با رویکردی بر مدیریت وحسابداری).
بهارمقدم، مهدی؛ و صادقی، ساره زین العابدین. (1392). بررسی رابطه ی مکانیزم های حاکمیت شرکتی برافشای مسئولیت اجتماعی شرکت ها، فصلنامه حسابداریمالی 5(20): 107-90.
حساس یگانه، یحیى؛ و برزگر، قدرتاله. (1392). ارائهی مؤلفه ها و شاخصهاى بعداجتماعى مسؤلیت شرکت ها و وضعیت موجود آن درایران، مطالعات توسعه ی اجتماعى- فرهنگى، 2(1)، صص 209 -234.
حسینزاده، سید رضا؛ خسروی بیگی، رضا؛ ایستگلدی، مصطفی؛ و شمس الدینی، رضا. (1390). ارزیابی پایداری زیست محیطی در نواحی شهری با استفاده از فن تصمیمگیری چند معیاره تخصیص خطی (مطالعهی موردی: شهر بندرترکمن)، چشماندازجغرافیایی (مطالعات انسانی)، 6(16)،31-61.
خان محمدی، هادی. (1397). بررسی چالشهای بهرهوری در ایران. فصلنامهی تخصصیسیاستگذاریعلوم و تکنولوژی. 4، 32-43.
دبیری، فرهاد؛ خلعتبری، یلدا؛ و زارعی، سحر. (1397). دستیابی به توسعهی پایدار از منظر حقوق بین الملل محیط زیست. فصلنامهی انسان و محیط زیست، 44، 64-73.
درستی، امیرعلی؛ ادیبی سده، مهدی؛ و ادهمی، عبدالرضا. (1397)، تحلیل فرهنگی ـ اجتماعی نقش سرمایه اجتماعی بر توسعه پایدار شهری در استان اصفهان. توسعهی اجتماعی، 12(4), 167-186.
رضایی، فرزین؛ و محمدپور. مهدیه (1396). تبیین رابطه بین مسئولیت اجتماعی شرکت ها و هزینه سرمایه ضمنی آن ها. پژوهش های نوین درحسابداری وحسابرسی 1(1): 117-138.
APO. (2002). Green Productivity: An Approach to Sustainable Development. Tokyo: World Summit on Sustainable Development.
Brandao C, Rego G, Duarte I, Nunes R. Social responsibility: a new paradigm of hospital governance Health Care Analysis. 2013;21(4):390-402.
Carroll, A.B. (1979). A three-dimensional conceptual model of corporate performance. Academy of management review 4(4):497-505.
Ceil, Chenoy. (2012). Employees and Corporate Social Responsibility. Available at SSRN: https://ssrn.com/abstract=2112654.
Christopher J. Corporate governance—A multi-theoretical approach to recognizing the wider influencing forces impacting on organizations. Critical perspectives on accounting. 2010;21(8):683-95.
Darmawan, M., Arif, M., Putra, M., PanjiIslamFajar, M., Wiguna, B. (2014). Value chain analysis for green productivity improvement in the natural rubber supply chain: a case study. Journal of Cleaner Production, 85, 201-211.
David Darakakis- Smith- Third world cities: Sustainable Urban Development-Urban studies- Vol.32-Nos4-5 – (1995):PP 659-677.
Findiastuti, W., Anityasari, M., Singgih, M.L. (2011). Green Productivity Index: Do Different Terms Measure the Same Things Proceeding of Industrial Engineering and Service Science, 20-21.
Gandhi, N., Selladuari, V., &Santhi, P. (2006). Green ProductivityIndexing.International Journal of productivity, 55(7), 594-606.
Garcia de los Salmones, M.M.; Herrero, A. and Rodriguez del Bosque, I. (2005). Influence of Corporate Social Responsibility on loyalty and Valuation of Services, Journal of Business Ethics Vol. 61 No. 4, pp. 369-385.
Gazzola, P., Del Campo, A.G., Onyango, V. (2019). Going green vs going smart for sustainable development: Quo vadis. Journal of Cleaner Production, 214, 881-892.
Girerd-Potin, I., Jimenez-Garcès, S., &Louvet, P. (2013). Which Dimensions of Social Responsibility Concern Financial Investors Journal of Business Ethics, 121(4), 559–576.
Juraschek, M., Bucherer, M., Schnabel, F., Hoffschröer, H., & Herrmann, C. (2019).Urban Factories and Their Potential Contribution to the Sustainable Development of Cities. Procedia CIRP, 69, 72-77
Kavvosi. E &chavveshbashi. F. (2011). Relation Social Responsibility and social capital in theorganization. Social Responsibility journal. No 2. CSR press.
Lanis, R, and G. Richardson. (2011). Corporate Social Responsibility and Tax Aggressiveness, Electronic copy available at: http://ssrn.com/abstract=1904002.
Lungu, C. I., Caraiani, C., &Dascălu, C. (2011). Research on corporate social responsibility reporting. Amfiteatru Economic Journal, 13(29), 117-131.
Luthra, S., Kumar, V., Kumar, S., & Haleem, A. (2011). Barriers to implement green supply chain management in automobile industry using interpretive structural modelling technique-An Indian perspective. Journal of Industrial Engineering and Management, 4(2), 231-257.
Marimin, Darmawan, M.A., Widhiarti, R.P., &Teniwut, Y.K. (2018). Green productivity improvement and sustainability assessment of the motorcycle tire production process: A case study. Journal of Cleaner Production, 191, 273-282.
Mohitara, M., Malek Hosseini, A., and Shams,M. (2018). A Strategic Model of the Sustainable Neighborhood of the Islamic-Iranian City (Qom City Foundation), Journal of New Attitudes in Human Geography, Vol. 10, No. 3, pp. 381-362.
Oliver, J. D. (2013). Promoting sustainability by marketing green products to nonadopters. Gestion 2000, 30(3), 77-86.
Parvin, S., and Kalantari,A. (2014). Study of Indices of Sustainable Urban Development in Tehran (with Social Approach), Tehran University of Science and Technology, Tehran.
Rusiawan, W., Tjiptoherijanto, P., Suganda, E., &Darmajanti, L. (2015). Assessment of Green Total Factor Productivity Impact on Sustainable Indonesia Productivity Growth. Procedia Environmental Sciences, 28, 493-501.
Turker D. (2009). Measuring Corporate Social Responsibility: A Scale Development Study. Journal of Business Ethics. 85 (4), 411-27.
Wang, Y., Sun, X., & Guo, X. (2019). Environmental regulation and green productivity growth: Empirical evidence on the Porter Hypothesis from OECD industrial sectors. Energy Policy, 132, 611-619.
Yan, Y., Wang, C., Quan, Y., Wu, G., & Zhao, J. (2018). Urban sustainable development efficiency towards the balance between nature and human well-being: Connotation, measurement, and assessment. Journal of Cleaner Production,
