آفتاب، احمد؛ مفرح بناب، مجتبی، مجنونی توتاخانه، علی؛ و رفیعی اسکویی، امین. (1395).
واکاوی ظرفیتهای اجتماعی عشایری استان آذربایجان غربی در ایجاد امنیت مرزها. نشریه دانش انتظامی آذربایجان غربی. 9(33)، صص 102-82.
انصاری، وحید؛ حیدری، قدرتاله؛ مجاوریان، سیدمجتبی؛ و رستگار، شفق. (1398).
اثر توسعه گردشگری عشایری بر شاخصهای معیشت پایدار مرتعداران (مطالعه موردی: مناطق عشایری لار، البرز مرکزی). نشریه مرتع، 13(2)، صص 305-294.
حجیپور، محمد. (1400).
شکاف فضایی بنیانهای اقتصاد عشایری در استان خراسان جنوبی. مطالعات برنامهریزی قلمرو کوچنشینان، 1(2)، صص 110-93.
راشدنسب، خداعفو؛ و احمدوند، مصطفی. (1397).
تبیین راهبردهای بهبود معیشت عشایر در شهرستان گچساران. راهبردهای توسعه روستایی، 5(1)، صص 67-85.
رضایی، پژمان. (1397).
مکانیابی سایتهای گردشگری عشایری (مطالعه موردی: استان چهارمحال و بختیاری). مطالعات برنامهریزی سکونتگاههای انسانی، 13(45)، صص 969-951.
زارعی، قاسم؛ حاضری، هاتف؛ و علینژاد سلیم، لیدا. (1397).
تأثیر ظرفیت پذیرش اجتماعی گردشگری عشایری در توسعه پایدار (ایل قشقایی تیره هیبتلو). مجله مطالعات توسعه اجتماعی ایران، 11(1)، صص 31-21.
شکور، علی؛ شمس الدینی، علی؛ حیدری، اعظم؛ و واحدپور، غلامعباس. (1395).
ضرورت توسعه پایدار در مناطق عشایری استان فارس. نگرشهای نو در جغرافیای انسانی، 8(3)، صص 214-203.
شهدادی، علی؛ قنبری، یوسف؛ سلمانیزاده، الهام؛ و آذره، علی. (1398).
امکانسنجی و مکانیابی مناطق مستعد احداث اکوکمپهای عشایری (مطالعه موردی: دهستان وردشت شهرستان سمیرم). جغرافیا (برنامهریزی منطقهای)، 9(3)، صص 306-293.
صیدائی، سیداسکندر. (1388).
چشمانداز جامعة عشایری ایران در افق 20 ساله آتی. نشریه تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی، 9(12)، صص 166-147.
صیدایی، سید اسکندر؛ قنبری، یوسف؛ جمینی، داود؛ و بسحاق، محمدرضا. (1392).
سنجش پایداری کشاورزی در مناطق روستایی (مطالعهی موردی: مناطق روستایی بخش مرکزی شهرستان روانسر). جغرافیا و پایداری محیط، 3(1): 106-87.
ضیائی، محمود؛ فقیهی، ابوالحسن؛ طهماسبی، اصغر؛ و نعمتی، ولی. (1400).
طراحی الگوی مدیریت توسعه گردشگری عشایری با استفاده از رویکرد مدلسازی ساختاری ـ تفسیری. پژوهشهای مدیریت عمومی، 14(53)، صص 27-5.
قنبری، سیروس؛ رضایی، سمیه؛ و منصوری دانشور، محمدرضا. (1393).
بررسی عوامل مؤثر بر توسعه گردشگری عشایری با استفاده از تکنیک SWOT (مطالعه موردی: ایل بختیاری). نشریه فضای گردشگری، 10 (3)، صص 120-105.
قنبری، یوسف؛ جمینی، داود؛ و جمشیدی، علیرضا. (1394).
کاربرد عملی مدلها و تکنیکها در برنامهریزی روستایی، انتشارات نگارخانه، اصفهان.
کریمیان، وحید؛ صفایی، مژده؛ و متین خواه، سید حمید. (1393).
استفاده از دانش بومی عشایر راهکاری مناسب جهت مدیریت بهینه اکوسیستمهای طبیعی. نشریه پژوهشهای علوم و فناوری چوب و جنگل، 21(4)، صص 114-95.
محمدی، مهدی؛ زینب، سپیدنامه؛ و عباداله عموقین، جعفر. (1396).
نیازهای اطلاعاتی بهداشت و سلامت زنان عشایر کوچ نشین: انگیزهها، منابع، مشکلات و چالشها. مدیریت اطلاعات سلامت، 14(1)، صص 30-26.
میرواحدی، سیدسعید؛ و اسفندیاری بیات، الهام. (1395). بررسی پتانسیل کارآفرینی گردشگری فرهنگی در جامعة عشایر قشقایی ایران. گردشگری و توسعه، 5 (9)، صص 78-62.
نعمتی، ولی؛ ضیائی، محمود؛ فقیهی، ابوالحسن؛ و طهماسبی، اصغر. (1400).
تحلیل کیفی عوامل مؤثر بر پایداری معیشتی و توسعهی گردشگری در مناطق عشایری (مورد مطالعه: عشایر شاهسون). برنامهریزی و توسعه گردشگری، 10(39)، صص 29-7.
ییلاق چغاخور، حمید؛ و محمودی، محمد مهدی. (1391).
راهبردهای توسعه جامعه عشایری استان خوزستان. تحقیقات اقتصاد و توسعه کشاورزی ایران، 43(4)، صص 637-646.
Arslan, O., & Er, I. D. (2008).
SWOT analysis for safer carriage of bulk liquid chemicals in tankers.
Journal of Hazardous Materials, 154(1-3), 901-913.
Drees, L., Liehr, S., Batbuyan, B., Marg, O., & Mehring, M. (2022).
In search of a nomadic pastoralism for the 21st century. A transdisciplinary development of future scenarios to foster a social-ecological transformation in Mongolia,
Innovation: The European Journal of Social Science Research, 35(3), 481-505,
Nemati, V., Makian, S., Hanifezadeh, F., & Qezelbash, A. H. (2023).
Decisive determinants shaping nomadic tourism future development: The case of Shahsavan tribes in Iran.
Journal of Global Hospitality and Tourism, 2(2), 156-176.
Sanjmyatav, G., Sumdangdej, K., & Khamkhong, S. (2012).
Development and management model for cultural tourism in Mongolia based on the model in Thailand. European Journal of Social Sciences, 35(1), 32-38.
