پوراحمد، احمد؛ زیاری، کرامت الله؛ ابدالی، یعقوب؛ و اللهقلیپور کهرالانی، سارا. (۱۳۹۸). تحلیل معیارهای تابآوری در بافت فرسوده شهری در برابر زلزله با تأکید بر تابآوری کالبدی مورد: منطقه 10 شهرداری تهران، فصلنامه پژوهش و برنامهریزی شهری، سال ۱۰، شماره ۳۶، صص: ۲۱-۱.
جعفریان، نغمه؛ حاتمینژاد، حسین؛ و مبهوت، محمدرضا. (1396). ارزیابی تابآوری اقتصادی و اجتماعی در برابر زلزله (مطالعه موردی: بجنورد)، فصلنامه علمی- پژوهشی امداد و نجات، سال هشتم، شماره یک، صص: 15-27.
حاتمینژاد، حسین؛ و جواد حسین اوغلی. (1388). بررسی تطبیقی برخی شاخص ها در سکونتگاه های غیررسمی اطراف کلانشهر تهران (مطالعه موردی: حصار امیر و شهرک انقلاب)، نشریه تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی، شماره 12، صص: 29-7.
حاتمینژاد، حسین؛ و یعقوب ابدالی. (1396). سنجش آسیبپذیری سازهای بافت فرسوده شهری در برابر مخاطرات، با رویکرد پدافند غیرعامل (مطالعه موردی: بافت فرسوده مرکزی کلانشهر اهواز)، فصلنامه علمی- پژوهشی اطلاعات جغرافیایی (سپهر)، دوره 26، شماره 104، صص: 159-172.
حسیناوغلی، جواد. (1386). تحلیلی بر اسکان غیررسمی در منطقه کلانشهر تهران (مطالعه موردی: شهرک انقلاب و حصار امیر)، رساله دکتری، به راهنمایی حسین حاتمی نژاد، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران.
حسینیون، سولماز. (1395). تاب آوری در سکونتگاه های فقیرنشین، نشریه هفت شهر، دوره 4، شماره 53 و 54، تابستان 1395، صص: 156-152.
حکیمی، هادی؛ معبودی، محمدتقی؛ و علیزاده، پریا. (1396). تحلیل تاب آوری فردی ساکنان سکونتگاه های غیررسمی در مقابل مخاطرات محیطی (مطالعه موردی: شهر ارومیه)؛ مجله پژوهشهای جغرافیای برنامه ریزی شهری، دوره 5، شماره 2، صص: 173-198.
حیدریان، شیدا؛ رحیمی، محمود؛ فتحالهی، ثریا؛ و غفوری، سیروان. (1396). تحلیل شاخصهای تاب آوری سکونتگاه های غیررسمی در برابر زلزله با رویکرد اجتماعی (نمونه موردی: محله فرحزاد تهران)، فصلنامه نگرش های نو در جغرافیای انسانی، سال دهم، شماره اول، زمستان 1396، صص: 260-245.
فلاحی، علیرضا؛ و آتوسا، حسنی. (1399). ارزیابی آسیبپذیری کالبدی شهر جدید هشتگرد در برابر زلزله احتمالی، فصلنامه تحقیقات جغرافیایی، جلد 35، شماره 4، صص: 306-293.
دفتر توانمندسازی و ساماندهی سکونتگاه های غیررسمی. (1394). برنامه ساماندهی سکونتگاه های غیررسمی و اقدامات توانمندسازی اجتماعات آنها با تأکید بر بهسازی شهری (با دیدگاه شهرنگر) شهر پاکدشت، مطالعات مرحله نخست، شرکت مادر تخصصی عمران و بهسازی شهری ایران، اداره کل راه و شهرسازی استان تهران.
رحیمی، محمود؛ و شیدا، حیدریان. (1394). نقش برنامه ریزی شهری در ارتقاء تابآوری سکونتگاه های غیررسمی در خطر بلایا با تأکید بر شاخصهای کالبدی (نمونه موردی: سکونتگاه غیررسمی نایسر سنندج)، سومین کنگره بینالمللی عمران، معماری و توسعه شهری، تهران، دبیرخانه دائمی کنگره بینالمللی عمران، معماری و توسعه شهری، دانشگاه شهید بهشتی.
رضایی، محمدرضا. (1389). تبیین تابآوری اجتماعات شهری به منظور کاهش اثرات سوانح طبیعی (زلزله)؛ مطالعه موردی: کلانشهر تهران، رساله دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، به راهنمایی مجتبی رفیعیان و علی عسگری، بهمن 1389، دانشگاه تربیت مدرس.
سلمانی مقدم، محمد؛ امیراحمدی، ابوالقاسم؛ و کاویان، فرزانه. (1393). کاربرد برنام هریزی کاربری اراضی در افزایش تاب آوری شهری در برابر زمینلرزه با استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیایی GIS (مطالعهی موردی: شهر سبزوار)، مجله مطالعات جغرافیایی مناطق خشک، پاییز 1393، سال پنجم، شماره هفدهم، صص: 34-17.
سهامی، حبیب اله؛ پاپی، سودابه؛ و خسروی، ناهید. (1397). تحلیل و سنجش آسیبپذیری ساختمان های شهری در برابر زلزله با استفاده از تحلیل های آماری (مطالعه موردی: بافت فرسوده شهر بروجرد)، فصلنامه سپهر، دوره 27، شماره 107، صص: 236-223.
شفیعی دستجردی، مسعود؛ لک، آزاده؛ و غفاری، علی. (۱۴۰۱). تدوین مدل ارزیابی فرم شهری با رویکرد تاب آوری فضایی، مجله پژوهشهای جغرافیای برنامهریزی شهری، دوره ۱۰، شماره ۲.
صدیقفر، امین؛ و شفقی اصل، آرش. (1395). طراحی شهری تابآور در بافت های فرسوده شهری (نمونه موردی: بافت فرسوده شهر ارومیه)، اولین همایش ملی معماری و شهرسازی (اندیشه، نظریهها و روشها).
کلانتری خلیل آباد، حسین؛ و احمد، پوراحمد. (1384). مدیریت و برنامهریزی احیاء بافت تاریخی شهر یزد، فصلنامه پژوهش های جغرافیایی، شماره 54، صص: 77-92.
گاسپارینی، پائولو؛ مانفردی، گاتنو؛ و آسپرونه، دومنیکو. (1395). تاب آوری و پایداری در مقابل بلایای طبیعی (چالشی برای شهرهای آینده)، (ترجمه: حسین حاتمی نژاد و مرتضی نصرتی هشی)، چاپ اول، تهران، انتشارات آراد کتاب.
گرجی، مهشید؛ خادم الحسینی، احمد؛ اذانی، مهری؛ و صابری، حمید. (۱۴۰۰). تبیین تابآوری کالبدی در بافت فرسوده شهری با بهرهگیری از معادلات ساختاری PLS (نمونه موردی: محله های منطقه سه شهر اصفهان)، سال نوزدهم، شماره ۶۴، صص: ۱۶۴-۱۴۳.
محمدی سرین دیزج، مهدی؛ و احدنژاد روشتی، محسن. (1395). ارزیابی میزان تابآوری کالبدی شهری در برابر مخاطره زلزله (مورد مطالعه: شهر زنجان)، نشریه تحلیل فضایی مخاطرات محیطی، سال سوم، شماره 1، صص: 103-114.
میرآخورلی، علی. (1395). مطالعه تاب آوری کالبدی محیطی جوامع شهری با تأکید بر پهنه های ناکارآمد: مطالعه مورد ی: بافت ناکارآمد محله سلیمانی- تیموری منطقه 10 شهرداری تهران، پایان نامه کارشناسی ارشد، استاد راهنما: مهناز کشاورز، تابستان 1395، دانشگاه پیام نور استان تهران.
نریمانی، شهلا. (1393). ﺑﺮﺭﺳﯽ ﻭ ﺗﺤﻠﯿﻞ ﻧﻘﺶ ﺣﺎﺷﯿﻪﻧﺸﯿﻨﯽ ﺩﺭ ﺑﺮﻭﺯ ﺁﺳﯿﺐﻫﺎﯼ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ، ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ ﻫﻤﺎﯾﺶ ﻣﻠﯽ ﺗﻮﺍﻧﻤﻨﺪﺳﺎﺯﯼ ﻓﺮﺩﯼ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺎ ﻧﯿﺎﺯﻫﺎﯼ ﻭﯾﮋﻩ، 23 و 24 مهر 1393، خراسان جنوبی، قاین، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قاینات.
نیری، مهدی؛ شیعه، اسماعیل؛ رضایی، محمود؛ و سعیدی رضوانی، نوید. (1397). مدیریت تابآوری محلهها در مواجه با زلزله در بافتهای فرسوده شهری به روش FAHP (نمونه موردی: محله عبدلآباد شهر تهران)، فصلنامه جغرافیا (برنامهریزی منطقهای)، سال هشتم، شماره دوم، صص: 21-38.
والش، فروما. (1391). تقویت تابآوری خانواده (گذر از سختیهای زندگی)، (ترجمه: محسن دهقانی، محبوبه خواجه رسولی، سمیه محمدی، مریم عباسی)، چاپ اول، تهران، انتشارات دانژه.
یاراحمدی، منصوره؛ نیکپور، عامر؛ و لطفی، صدیقه. (۱۳۹۸). بررسی میزان تابآوری کالبدی شهر در برابر زلزله )مورد مطالعه: نورآباد ممسنی)، مجله کاوشهای جغرافیایی مناطق بیابانی، سال هفتم، شماره دوم، صص: ۱۷۱-۱۴۷.
Bastaminia, A, Rezaei, M.R, Tazesh,Y, Doostpoor,M. (2016): Evaluation of urban resilience to earthquake, a case study: Dehdasht City, International Journal of ecology and development, Volume 31, Issue No. 4; Int. J. Ecol. Dev.
Blue. Julie, et al. (2017): Evaluation urban resilience to eliminate change: a my ti sector approach.
Cerchillo, V, Ceresa, P, Monterio, R, Komendantova, N. (2018): Assessment of Social Vulnerability to seismic hazard in Nablus Palestine, international journal of disaster reduction Volume 28, June 2018, Pages 491-506.
Cutter. S. L. (2008): A Framework for Measuring Coastal Hazard Resilience in New Jersey Communities, White Paper for the Urban Coast Institute.
Ebisudani, M., A Tokai. (2017): The Application of Composite Indicators to Disaster Resilience: A Case Study in Osaka Prefecture, Japan, Journal of Sustainable Development; Vol. 10, No. 1; ISSN 1913-9063 E-ISSN 1913-9071, Published by Canadian Center of Science and Education.
Gunderson, L. (2010): Ecological and human community resilience in response to natural disasters. Ecology and Society 15(2),18-29.Available from http://www.ecologyandsociety.org /vol15/iss2/art18.
https://www.merriam-webster.com/dictionary/resilience.
ICLE. (2012): Resilient Cities, Congress Report, Bonn, Germany.
Kontokosta, C. E., & Malik, A. (2018): The Resilience to Emergencies and Disasters Index: Applying big data to benchmark and validate neighborhood resilience capacity. Sustainable cities and society, 36, 2-272.
León‚ J, March‚ A. (2014): Urban morphology as a tool for supporting tsunami rapid resilience: A case study of Talcahuano, Chile‚ Habitat International‚ V 43, July 2014, Pp 262–250.
Rezaei, M. R, A. Bastaminia. (2016): Evaluation of dimensions, approaches and concepts of resilience in urban societies with an emphasis on natural disasters, Journal of Fundamental and Applied Sciences. 2016, 8(2S), 1630-1649.
U N – Habitat. (2007): Twenty First Session of the Governing Council, 16 - 20 April 2007, Nairobi, Kenya.
UN-Habitat. (2003): The challenge of Slums; Global report on Human settlement.
