اپراجونقانی، الهام؛ و نصراللهی، زهرا. (1402).
اثرات اقتصادی ورود گردشگران داخلی به استان اصفهان، رویکرد داده- ستانده دو منطقهای. نشریه سیاستگذاری اقتصادی، سال 15، دوره 29، صص 170-149.
آذر، علی. (1384).
گردشگری شهری و روستایی با تأکید بر توانمندیهای استان آذربایجان شرقی، مجموعه مقالات همایش منطقهای ظرفیتهای اقتصادی ایران در بستر جهانی شدن، معاونت پژوهشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن، صص 278-304.
آذر، علی؛ و سعیدی، رقیه. (1402).
امکانسنجی ظرفیتهای گردشگری سلامت در شهر مراغه با تأکید بر توسعه پایدار شهری، برنامهریزی و توسعه محیط شهر، دوره 3، شماره 10، صص 35-50.
ارمغان، سیمین. (1386).
توریسم و نقش آن در جغرافیا، اسلامشهر، انتشارات دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر.
جعفری صمیمی، احمد. (1384).
بررسی مزیت نسبی ارزش افزوده فعالیتهای اقتصادی هتل، خوابگاه و رستوران استانهای کشور در جذب توریسم. مجموعه مقالات ظرفیتهای اقتصادی ایران در بستر جهانی شدن، معاونت پژوهشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن، صص 55-37.
راسخی، سعید؛ و ذبیحی لهرمی، المیرا. (1387).
مزیت رقابتی در سطح بنگاه مفهوم و تئوری. پژوهشنامه علوم انسانی و اجتماعی، شماره 28، صص 54-31.
رجبی، آزیتا (1386).
بررسی و تحلیل توانهای محیطی – گردشگری روستای فرومد شاهرود، فصلنامه جغرافیایی آمایش سرزمین شماره 2، 40-56.
رضوانی، محمدرضا. (1387).
توسعه گردشگری روستایی با رویکرد گردشگری پایدار، انتشارات دانشگاه تهران، تهران.
زنجانی تقدیسی، سیمین. (1386).
توریسم تصویری مجازی یا الگویی حقیقی در برنامهریزی روستایی. جغرافیا و برنامهریزی ناحیهای، شماره 6، صص 179-192.
سراقی، عیسی. (1387). بررسی و تحلیل نقش جاذبههای اکوتوریستی در توسعه پایدار ناحیهای (مطالعه موردی: جاذبههای اکوتوریستی همدان)، پایاننامه کارشناسی ارشد گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه تبریز.
سرشماری عمومی نفوس و مسکن (1395). مرکز آمار ایران.
سند چشمانداز 1404 کشور
شاهپوری، احمدرضا؛ امیرنژاد، حمید؛ و قربانی، محمد. (1400).
الگوی گردشگری ساحلی دریای مازندران مبتنی بر پرداخت برای خدمات اکوسیستم، تحقیقات اقتصاد کشاورزی، 13(1)، صص 147-174.
طولابینژاد، مهرشاد؛ منظم اسماعیلپور، علی؛ رحمانی، ثنا؛ و صادقی، خدیجه. (1401).
اثرات گردشگری بر ارتقای سطح رفاه اقتصادی و اجتماعی خانوارهای روستایی شهرستان چابهار. تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی (علوم جغرافیایی)، 22(65 )، صص 283-301.
عسکرپور، محمدحسین؛ محمدینژاد، امیر و مقدسی، رضا. (1399).
عوامل مؤثر بر عرضه گردشگری روستایی، روستا و توسعه، 23(4) (پیاپی 92)، صص 1-22.
قادری، زاهد.(1383).
اصول برنامهریزی توسعه پایدار گردشگری روستایی، انتشارات شهرداریها و دهیاریها، تهران.
الهیاری، سمیرا؛ تاجزاده نمین، ابوالفضل؛ بدیعزاده، علی؛ و پورفرج، اکبر. (1399).
الگوی بازاریابی مقصدهای گردشگری روستایی در ایران. مطالعات اجتماعی گردشگری، 8 (16)، صص 59-88.
Goeldner, C. R., Ritchie, J. R. B. & McIntosh, R. W. (2000). Tourism. Principles, Practices, Philosophies, John Wiley & Sons, New York.
Hehir, C., Scarles, C., Wyles, K. J., & Kantenbacher, J. (2023).
Last chance for wildlife: Making tourism count for conservation. Journal of sustainable tourism, 31(5), 1271-1291.
Kastenholtz, E. (2002). The role and marketing implications of destination images on tourist behavior: The case of northern Portugal (doctoral dissertation). Retrieved from RIA–Repositório Institucional da Universidade de Aveiro.
Pearce, D. G. (1989). Tourist development (2nd E d). Longman.
Rural Tourism Conference. (2006
). Mississippi State University,
Volume 79, 153-167
Wu, X., Si, Y., & Mehmood, U. (2023).
Analyzing the linkages of rural tourism, GDP, energy utilization, and environment: Exploring a sustainable path for China. Heliyon, 9(12), 1-16.